Schoolgedicht

Op de pagina ‘Schoolgedicht‘ staan gedichten gemaakt door mij met betrekking tot alles wat maar met school en onderwijs te maken heeft.
‘Schoolgedicht’ gaat over kinderen, leerkrachten, gebeurtenissen en andere in het oog springende zaken.

Schoolgedicht

Wilt u zelf een schoolgedicht voor een bepaald bijzonder moment, of voor een bijzonder iemand, stuur me dan een mail.
Voor meer informatie verwijs ik graag naar ‘Gedichten op Verzoek’.

schoolgedicht

Bordenwisser

Waar eens het schoolbord werd gewist
met een bordenwisser van vilt
slaat nu de leerkracht vaker op tilt,
als hij zich met het digibord vergist.

Waar eens de wolken krijtstof opstegenbordenwisser
als een leerling de wisser reinigde
tegen de muur, of met liniaal pijnigde
gaan leerlingen nu langs digitale snelwegen.

De vooruitgang kan mij soms niet bekoren.
Alles is nu digitaal: de wereld in je klaslokaal!
Maar helaas, het zijn de storingen waarvan ik baal,
dan denk ik: was ik maar 20 jaar eerder geboren.

 

Passend Onderwijs

Passend onderwijs is het ideaal geworden:
aandacht voor kinderen met problemen,
die dagelijks bijna alle tijd claimen,
zo neemt de leraar zelfs deze grootste horde.

Maar wat te doen met de gewone kinderen
zonder hun ontwikkelingskansen te verminderen?

 

Eerste schoolweek

Gestart aan het nieuwe schooljaar in de groep
en de eerste studiedag al weer achter de kiezen,
dreigt hij nu al weer de rust te verliezen,
een gevolg van de 40-urige werkweek in dit beroep.

Maar hij kan die stress volgens buitenstaanders verlagen
door gewoon te werken op alle dagen.

(snelsonnet)

Jouw eerste schooldag

Ik breng je weg
je tasje aan mijn stuur
jij stil achterop
als we er zijn
kijk jij je ogen uit
loopt naar de juf
en huppelt naar binnen
terwijl ik je nakijk
nog even een zoen
en nog één en nog één
dan sluit de deur
zie ik je zitten op je stoeltje
met je naam er op
zwaai ik als groet
en fiets ik weer naar huis
een traan loopt
traag over mijn wang
ik mis je nu al zo
want nu
is het zo stil in huis
geen gezing
geen speelgoed op de vloer
niet samen ff wat drinken
vandaag smaakt de koffie
me niet meer
nog even
dan ben je er weer

0114

 

 

 

 

 

Afscheid van groep 8

Ik denk graag terug aan de dag,
waarop wij elkaar leerden kennen,
de tijd van soms een traan en vaak een lach,
in het begin was het best wel even wennen.

Nu lijkt het jaar voorbij te zijn gevlogen,
de lol, de soms onbeantwoorde vragen,
de toetsen waarover jullie zaten gebogen,
de vaak te volgepropte dagen.

Elk gaat straks zijn eigen weg
om op te groeien naar volwassenheid,
’t is niet voor niets dat ik nu zeg,
pijn doet het me wel, zo’n afscheid.

Ik laat jullie nu los en zeg ga nu maar
met wat jullie hier hebben kunnen leren,
komt het zeker dik voor elkaar
en wil ik jullie van harte feliciteren.

0081

Citotoets

Zwetend staar ik naar de zinnen
de rijen woordjes in het boek
schieten mij de antwoorden niet te binnen
als ik de oplossing van de opgaven zoek

Niemand die me helpt of steunt
maar de tijd tikt gestaag maar door
de meester die lamlendig op zijn tafel leunt
en mijn vragen, mijn smeken niet hoort

Wat zijn grote mensen toch gemeen
vragen te bedenken over zotte zaken
over inhoud, topo en kilo’s rode steen
zodat ze een groep achter kunnen kraken

Voor jou geen Havo, of wellicht VWO,
je leest te traag, ondanks al je tienen
voor rekenen, topografie en taal,
Door die stomme CITO, dat is waar van ik baal!

Cito gedicht

O wee, ik heb ADHD

Mijn ogen schieten maar heen en weer
ze zeggen dat ik te veel praat
en niet luister, dan gaat mijn juf te keer
en s morgens ben ik vaak te laat

Ik ben elke dag van alles kwijt
en krijg straf als ik niet meteen luister
heb dan best weer heel veel spijt
ik schreeuw vaak, als ik fluister

Ik krijg een training van een vreemde juf
en heb nu voor altijd een etiket
van al die volwassenen word ik suf
slik de ritalin, dat me wordt voor gezet

Oprecht is dit mijn aller grootste wens:
“Ik ben geen adhd-er,
geen gek, of halve zool,
maar gewoon een mooi mens!”

Leven lang leren

Het leren zit de mens in het bloed,
gehoorzame leerlingen zijn een groot goed,
maar wat alleen bij grote mensen telt,
is dat zo iets niet voor hen geldt!

Mijn leerlingen

Talloze kinderen zaten er in mijn klas,
om te leren en om te worden onderwezen,
om te ontdekken wie Willem van Oranje was,
om te leren rekenen, schrijven en lezen.

Echter was het meest leerzame van die jaren,
wat je als mens samen kon vergaren:
het verdriet, plezier, de moeite en het succes,
voor het leven pas een wijze les.

managers

Managers

Het wondermiddel voor moderne tijden,
als het gaat om nieuw beleid.
Resultaten boeken,
uitgaven nivelleren,
efficiëntie propageren,
competenties verhogen
en werken aan kwaliteit.

Een manager wikt en beschikt,
houdt alles in het oog,
kan delegeren,
en dirigeren,
en bonussen op zijn conto gireren.

Voor de werker in het veld,
die zijn inflatie telt,
is hij slechts een fantoom,
onbekend en onbegrepen,
geen voorbeeld,
dat goed doet volgen.
Maar slechts een obstakel
voor waar geluk.

driehoeken

Hoogbegaafdheid

Al jaren worstel ik met het probleem,
mijn hoogbegaafdheid als fenomeen.
Helaas ziet mijn meester het niet zo,
hij vindt mijn prestaties maar zozo.

De uitleg van hem hoef ik niet te horen,
het voorkauwen van een probleem van te voren,
liever puzzel ik zelf op mijn opdrachten
en hoef ik niet op anderen te wachten.

Altijd weer hulp aan anderen geven,
vergeet ik waar ik zelf was gebleven.
Ik wil van mijn hoogbegaafdheid af,
in ons onderwijs lijkt het wel een straf.

Niemand die mijn vraag om hulp hoort,
nee, ik ben het zeker die de les verstoort.
Dan word ik boos en schrijf dan maar wat op,
tot overmaat van ramp krijg ik op mijn kop.

Hoogbegaafdheid is geen lust, maar een last,
die blijkbaar niet in passend onderwijs past.

Schoolgedicht wordt gemaakt door Peter van Heiningen © 

Share Button
Print Friendly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *