Natuur

Op deze pagina staan natuur gedichten. Over mooie plekken, zoals De Grift, Veluwe en de Rijn. Op deze Natuur- pagina ook gedichten over dieren, planten en luchten.
Het gebeurt zo vaak dat ik me verwonder over de kracht en pracht van de natuur in al haar facetten dat ik er wel over moet schrijven. De foto’s in ‘natuur’ zijn van mijn eigen hand.

Blogfoto01

Natuur gedichten

Foto Henk Beijert

Paardenbloemen sneeuw

Zacht getemperd zonlicht
kriebelt langs de pluizen
schilderen op mijn netvlies
tere kleuren
bewegen traag
op een lichte bries
schitteren als sieraden
groen, wit en geel

Fier tussen al ’t groen
staan ze op hun ranke steel
en wachten zaadjes tevree
op een ongewisse tocht
dwalend door de lucht
landend op de grond
straks kiemend in het vocht
voor nieuwe bloemenpracht

Klaproos

Eén klaproos is al best mooi rood
honderden betoveren samen het veld
ze groeien van de weg tot aan de sloot

Wie zo’n cadeau niet weet te waarderen
kan onmogelijk van dit gedichtje wat leren

Buurhond Boogie

Luid sprong hij in ’t rond,
sleepte een gedekte tafel tegen de grond,
vrolijk happend naar alles wat bewoog,
geen boom in de buurt bleef droog.
’t Was Boogie van de buren,
’t spichtig zoontje ging ons vaak begluren.

De hond, een baal wol met klitten en teken
liet ons genieten, bijna twee weken,
een schapendoes van het beste ras,
‘k wou dat ie niet uitgevonden was

De zwangere onweersbui

Met gekleurde koppen torenen de wolken zich boven de aarde,
terwijl vogels een veilige plek zoeken,
wakkert de wind aan, schudt aan bomen en struiken,
doet wasgoed klapperen aan de lijn.
Mensen spoeden huiswaarts, kinderen stoppen met hun spel,
de klamme warmte voorspelt niet veel goeds.

Plotseling een hevige bliksem,
gevolgd door een haast onderaards gerommel,
dat aanzwelt tot een geweldige donder,
die daarna wegrolt als een zwaar beladen trein,
om weg te sterven in de verte
en elders mensen te verschrikken.

Een hoekige schicht verlicht opnieuw de aarde
en zet de omgeving in een vreemd licht,
nog harder dan de eerst brult deze donder over het land,
eerst weinig, dan opeens ongeremd.
Grote druppels slaan te pletter op de kurkdroge grond,
die gulzig wacht op wat vocht.

Dan geselen grote druppels neer op de dan nog hete grond
stoom stijgt op, totdat de hoeveelheid regen aanzwelt
en riviertjes ontstaan overal.
Nog enkele geweldige dreunen, die steeds verder rollen
en dan weer zwijgen, breekt opeens het wolkendek
en mens en dier lachen weer de zon tegemoet.

onweer

Hommel

Traag vlieg je voorbij,
als een transporter in de lucht,
vol geladen met voedsel
voor mindere tijden.
Je zoemt als een harley,
terwijl je ‘spatborden’ vol hangen met stuifmeel.

Oh, hommel, in je gestreepte pakje,
met je witte kanten slip,
je blijft maar zoemen,
snuiven, ruiken, zuigen, zoeken,
schuifelen en vliegen
van bloem tot bloem.

Pas bij de late avondzon,
als het kouder wordt,
vind je het genoeg,
en stop je met je zoektocht:
om te slapen tot de nieuwe dag.

bumblebee-734660_960_720

Applaus voor de klaproos

Eén klaproos is al best mooi rood
honderden betoveren samen het veld
ze groeien van de weg tot aan de sloot
Wie zo’n cadeau niet weet te waarderen
kan onmogelijk van dit gedichtje wat leren.

Foto Henk Beijert

Foto Henk Beijert

De Grift 

Kronkelend door het land
langs Grebbelinie en Gelderse Vallei
stroomt al eeuwenlang
de door mensenhanden gegraven Grift.
Waar eens in oorlogsjaren
mortieren ontploften,
geweerschoten klonken
en stervende mannen schreeuwden,
houden wilgen, berken en eiken de wacht.
De half met mos bedekte bunkers
staren met hun donkere betonnen ogen
over water en lager gelegen land.
Geen watervogel of ander dier
wil deze hof van Eden verlaten.
Slechts een smal fietspad
langs het alom wuivende riet
en af en toe een simpele houten brug
toont dat de mens dit paradijsje is gaan waarderen.

Zomerzon

’s Morgens nog voorzichtig,
langzaam klimmend langs de horizon,
dieren, planten en mensen wekkend,
met tedere warmte
en diffuus morgenlicht.
Tegen de middag brutaal
schijnend op alles en iedereen.
Soms zo onbarmhartig,
dat men weg kruipt,
vlucht of stil zwijgend
de hitte accepteert.
Tegen de avond weer afnemend
om tenslotte te verdwijnen in de zee
met een purperen gloed
als allerlaatste groet.

wadden01

Bermen

Fietsend langs smalle en brede wegen,
genietend van de kleuren en geuren,
kijkend naar al die bloemenpracht,
bewonder ik deze stukjes niemandsland.

Waar achteloos vuil wordt gestort,
papier, blik en plastic wordt gedumpt,
daar lijkt de mens onbeschaafd,
ja, zelfs de grootste vervuiler te zijn.

Onmiskenbaar zien wij onze welvaart,
gedrapeerd tussen al dat groen,
dat in het voorjaar veelkleurig wordt,
en desondanks iets moois laat zien.

Lange halmen, ranke stengels,
bloemen rood, geel, wit en blauw,
verbergen alle ongerechtigheid
en betoveren mijn gevoel.

natuurgedicht
Kauwen

Krassend, kwetterend vliegen ze op
om al snel weer neer te strijken
op de bladerloze top van een boom.

Waar ze net daarvoor in vrede zaten,
veelal twee aan twee,
klapwiekend hun evenwicht bewarend
om de beste plek te behouden.

Met hun zwarte kraalogen
loerend naar wat voedsel
daar beneden op de koude grond.

Regen, wind en hagel trotserend,
kruipen ze tegen elkaar om de rust
tussen buien te benutten.

Om tenslotte in de laatste zonnestralen
vliegend in een grote groep
beschutting voor de nacht te vinden:
hopelijk halen ze de volgende winterdag.

Natuur Kauwen

Het Ei

’t Is eigenlijk een vreemd geval
zo’n vogelproduct,
niet rond, maar juist ovaal.
Een kip zwoegt ermee,
’t is er uit, ’t is gelukt.
de mens is echter pas dan tevree.

Rauw, gekookt of gebakken,
of misschien geklutst of geroerd?
Of misschien met vette plakken
ham, spek of wat zwoerd?

Nee, een ei zit echt boordevol
in ieder geval met cholesterol.

Zomerdag van toen

De geur van bloeiende seringen
en van pas gemaaid gras,
de wind die door de bomen ruist,
en het gespetter van vogels in een plas,

’t is de zomer van herinneringen,
van hartstocht van weleer.
‘k Wou dat ik je, m’n liefste,
nog in mijn armen had.

IMG_0252

Aan de Rijn

Bij de Pontweg naar het veer
staar ik zwijgend,
zittend op een krib,
op het kabbelend water neer.

Peinzend over
alles wat het leven biedt
en soms ook neemt,
zie ik de kleine golven,
en een zwaan in het riet.

Kijk ik op
naar de ganzen hoog in de lucht,
luid gakkend in formatie,
en vraag ik me af,
hoe is mijn laatste vlucht?

150120121232

Strepen door de lucht

Voor het helder blauwe
door de ijle lucht
trekken zilveren vogels
traag
witte sporen van condens
die tenslotte verwaaien
en niet meer zijn,
als het ver geronk
mij bereikt
om uiteindelijk te verstommen
en ik de vogels weer hoor.

musje

Mussen

Eens, heel lang geleden,
tsjilpten mussen bij mijn bed.
Nestelend onder de dakpannen
vonden ze hun plekje voor de nacht.
Dan luisterde ik naar hun zachte gepraat,
totdat ik eindelijk, moe van hun verhaal,
in slaap viel en hen vergat.
Nu, ruim veertig jaar later, hoor ik ze niet meer,
laat staan dat ik ze nog zie.
Het lijkt wel of ze zijn gevlogen naar andere oorden
en dat ze behoren tot uitgestorven exemplaren.
Nooit meer kunnen kinderen in hun bed
wegdromen bij hun vrolijke gepraat.
Helaas een zegen van deze moderne tijd.

natuur

Herfstleven

Traag druilt de regen naar beneden,
op de grond en het gevallen blad.
Tegen de ruiten klinkt zacht het gespat
en lijkt de zomer zo lang geleden,
of we nooit mooi weer hebben gehad.
Grijs is de lucht, geen blauw te zien,
drassig de paden door het bos,
voetsporen over het donkere mos.
Was de zomer een droom misschien?
Of maakt het de winter los?

ganzen

V-vlucht

Hun geluid klinkt door de kille nacht,
langzaam kwakend van noord naar zuid,
al gakkend langs sterren en maan,
het klapwieken hoor je zacht.
In formatie en met regelmaat
vliegen ze verder, door de nacht,
in een V met een kopman voorop,
verdwijnen ze langs de hoogste bomentop.

pen

Gedichten en foto’s ‘Natuur’ Peter van Heiningen

 

Share Button
Print Friendly
2 comments on “Natuur
  1. Peter wat kun jij ongelooflijk mooi schrijven.
    Zo beeldend, ik heb ervan genoten.
    Zelf schrijf ik ook. Ik ben naar deze site gegaan omdat ik in juni een workshop heb over Japanse verzen.




    1



    0
    • Beste Corrie, hartelijk dank voor dit mooie compliment. Ook fijn dat je er van kunt genieten.
      Als je een website heb, zou ik die ook graag eens bezoeken. Veel succes met je workshop.




      0



      0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *