Eén uur staken basisschoolleraren is slaan met een veertje [hoe basisschoolleraren weer te aardig en te soft zijn en Dekker de slappe lach krijgt]

De geschatte leestijd voor deze post is 192 seconden

Deze week staan de kranten er vol van: basisschoolleraren gaan één uur staken. Op 27 juni aanstaande zal een deel van de 100.000 basisschoolleraren gaan staken. Met veel tamtam wordt er rugbaarheid aan gegeven. Maar ik twijfel ernstig aan het nut van zo’n staking van één uur. Zelf verwacht ik, dat één uur staken basisschoolleraren niet veel zal helpen.

basisschoolleraren staken

In het AD doet Nynke de Jong prima uit de doeken, waarom deze één uur staking geen gebedel is. In de argumenten, die ze noemt, kan ik me helemaal vinden. Ook de verklaringen van PO-in-Actie en Leraren-in-Actie zijn zo klaar als een klontje: Genoeg is Genoeg. De regering moet maar eens over de brug komen. Het is tijd voor actie.

Het is weer zo’n nette actie

Het lijkt wel of onderwijsmensen altijd weer zo netjes blijven. Eén uur staken om het grote onrecht wat de Overheid heeft laten gebeuren te niet te doen. Terwijl graaiers in de Zorgsector zich blijven verrijken en in Den Haag bijstandtrekkers meer te besteden hebben dan Jan Modaal. En dan gaan wij één uur staken.

Waarschijnlijk is het dan nog ook zo, dat we voor dat ene uur voor opvang zorgen. Voor ouders, die niet een uur later hun kinderen kunnen brengen, zorgen we voor opvang. Dat is toch de wereld op zijn kop. Nee, staken is staken. Dan moeten ouders dat ook maar eens voelen. Als duizenden ouders een uur later op hun werk komen, dan voelt de maatschappij dat tenminste ook.

Nee, basisschoolleraren staken te vriendelijk

Dan wordt er gesteld, dat dit een een speldenprik is. Maar een Overheid en een minister en staatssecretaris die al die berichten en ervaringen over ongelijke beloning, torenhoge werkdruk en te weinig handen in de klas niet horen, die storen zich niet aan een speldenprik.

Wil je echt wat bereiken, dan moet gewoon het hele onderwijs plat. Niet alleen het Basisonderwijs, maar ook de rest. Op die manier laat je echt wat zien. We zijn gewoon te zacht, te slaafs.

In de voorbije jaren is de echte stakingsbereidheid zachtjes aan verdwenen. Mede onder invloed van de vakbonden. Zij bekokstoofden samen met de Overheid plannen, waarvan we nu de wrange vruchten plukken.

Het zou goed zijn als we allemaal ons lidmaatschap van de traditionele vakbonden op zouden zeggen. Er zijn prima alternatieven.

prikactie lijkt op het slaan met een veertje.

Het belangrijkste wat ik mis, is echte saamhorigheid. Want van de meer dan 100.000 basisschoolleraren staakt slechts een klein deel. Het is tevens jammer, dat de collega’s uit het VO niet mee doen. Of werden ze niet uitgenodigd?

Zo’n prikactie lijkt op het slaan naar iemand met een veertje. Op FB zag ik al reacties voorbij komen, dat collega’s administratie gaan doen, of vergaderen. Of men wacht af wat het bestuur er van vindt. PO-in-Actie roept op om ’s morgens bij de deur te gaan staan, zodat ouders een petitie kunnen ondertekenen.

Kijk en dat bedoel ik nou. Daar schiet niemand wat mee op. Je houdt je eerder zelf voor de gek. Of je bent aan het werk, of wordt door anderen aangezet tot werken.

Staken prima, maar dan een hele dag, of een hele week. En geen opvang voor kinderen, waarvan de ouders beiden werken. Dan blijft het een halfslachtige actie, waarvan niemand wakker ligt. Dan weet ik  nu al, dat deze speldenprik niets op zal leveren.

Ga jij staken? Vang je de kinderen wel op? Of laat het je koud? Of mag je niet van het bestuur, of directeur? Reageer!

Share Button
Print Friendly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *